|
ZELEĞ’İ DİNLİYORUM
Zeleğ’i dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgâr esiyor
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar, ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Kayıkların hiç durmayan motor sesleri
Zeleğ’i dinliyorum, gözlerim kapalı
Zeleğ’i dinliyorum, gözlerim kapalı
Kuşlar geçiyor, derken
Yükseklerden, sürü sürü, çığlık çığlık.
Ağlar çekiliyor dalyanlarda
Bir balıkçının suya değiyor ayakları
Zeleğ’ dinliyorum, gözlerim kapalı
Zeleğ’i dinliyorum, gözlerim kapalı
Serin serin Molladuzı
Cıvıl cıvıl dalyan
Balık dolu tezgâhlar
Çekiç sesleri geliyor atölyeden
Güzelim bahar rüzgârında ter kokuları
Zeleğ’i dinliyorum, gözlerim kapalı
Zeleğ’i dinliyorum, gözlerim kapalı
Başımda eski limanın güzelliği
Los kayıkhaneleriyle bir noğa
Dinmiş karayelin uğultusu içinde
Zeleğ’i dinliyorum, gözlerim kapalı
Zeleğ’i dinliyorum, gözlerim kapalı
Bir kayık geçiyor nışantaşından
Bağırmalar, şarkılar, türküler, laf atmalar.
Bir şey düşüyor elinden yere
Bir balık olmalı ama ne
Zeleğ’i dinliyorum, gözlerim kapalı
Zeleğ’i dinliyorum, gözlerim kapalı Bir kuş uçuyor bıldırcın gibi
Noğaya gidince vururlar biliyorum
Bırakalım da uçsun demezler biliyorum
Beyaz bir kayık çıkıyor liman arkasından
Lombardının sesinden ve gürültüsünden anlıyorum
Zeleğ’i dinliyorum. Gözlerim kapalı Zeleğ’i seviyorum Gidemesem de
|
