|
 HABERSİZ GİTTİN ÖYLE Mİ KEREM' İM
Dün akşam ailece size geldik. İçimde öylesine bir geyik muhabbeti yapmak geliyordu. Ev baktım benden çok sevenlerinle dolup taşmıştı. Sordum seni "yok " dediler. Gittin öyle mi?
GİTTİN ÖYLE Mİ BE KEREM' İM ,
Halbuki daha küçüktün doymadık sana ,
Habersiz bırakıp nereye gittin be Kerem' im,
Son bakışın olmadan anaya - babaya
Kapatıp gözünü nereye gittin be Kerem' im
Kalem tutan elini çok görmeden daha ,
Uzayan o kara saçını taramadan daha ,
Bir veda etmeden anaya - babaya ,
Bizleri hasret bırakıp nereye gittin be Kerem'im.
Okşamaya doyamadım al yanağına ,
Bakmaya doyamadım hilal kaşına ,
Göğsüme yasladığım narin başına ,
Doymadan nereye gittin be Kerem'im .
Kaşının üstüne yara mı olmuş,
Al yanağından alkanlar mı boşalmış ,
Başın - bedenin bizden de habersiz mi kalmış,
Bir baba demeden gittin öyle mi be KEREM' İM .
SENSİZLİK
Biz şimdi sensizliği yaşayacağız. Ne dir sensizlik , nasıl dır ? . Seninle nasıl baş edilir , nasıl yaşanır ?.
Bilmiyorum ey sensizlik ...
Sensizlik ; aysız, yıldızsız , zifiri karanlık gece gibi ... Sensizlik ; ayaz gecelerde yorgansız uyumaya çalış-
ma gibi ... Tir tir titremek ... soğuktan donmak gibi ... Sensizlik ; gözlerimden yaş değil kan akıtma gibi ...
Sensizlik ; acı , çok acı , acıdan daha çok acı . Sensizlik çaresizlik , karanlık . Sensizlik sensizlik gibi ...
Uyuyamıyorum gittin gideli ... Bir sağa bir sola donuyorum hep aklımda hep düşümde sensizlik . Hep sensiz-
liği düşünmekten az kalsın unutuyordum seni. Nefesim kesiliyor dayanamıyorum sensizliğe ... Boğuyor beni
sıkıyor boğazımı gözlerim dışarıya fırlarcasına ve boşluğa düşüyorum olanca halsızlığımla . dermansızlığımla
Sensizlik ; aydınlıktan anı karanlığa geçmek gibi . Zifiri karanlıkta hiç bir şey görmezken gözlerin yavaş ya-
vaş alışır ya gözler karanlığa , etrafındakileri flu görmeye başlarsın ya her şey bulanık artık yoksa sensizlik böyle
bir şey mi ? . Yoksa sensizliğe alışır mıyım böyle yavaş yavaş Öyle mi sensizlik ? . Sensizliğin arkasında bir ışık
mı var yoksa öyle mi ? .
Ya Rabbım , karanlıklara koyma beni böyle ! Beni bırakma ayazlarda , çaresizliklerin koynuna atma .Kurbanın
olduğum Mevlam ! Yıkma hayallerimi , ümitsiz bırakma . bırakma takatsız çaresizliklerin içinde , verme bana onsuz-
luğu , bırakma ellere muhtaç ellerimi Yaşatma bana sensizliğin acısını ...
Bitanem , gözüm, sensizliğimin dermanı , Yoksa bu çaresizlik içinde güvercinleri yoğlasam senin yattığın yere
ya da o çam ağaçlarına anlatsam seni . Kış geldi yağmurlar , karlar senin arkadaşın olacak şüphesiz . Sana ulaşmam
da bana yar olurlar mı acaba ? . Kavuşmam da dile gelirler mi acaba ?... Seni ne kadar sevdiğimi ... senin ayrılığın
beni ne hale getirdiğini . Ya da ilkbahar da çiçeklere anlatsam onlar da rüzgarlara o rüzgarlar fısıldarlar mı sana
yoksa , yoksa şu mavi sosuzluğu delik deşik eden minarelere çıkıp haykırsam sana hiç bitmeyecek olan özlemimi
hasretimi , sevdamı ... Oracıkta duyar mısın ?. Ağlar mısın benim gibi bilmiyorum. ...
ARTIK ;
Sevdam sana , özlemim sana , hasretim sana . Gözlerim ufuklarda hayalini arıyorum . Hep sen diye , hitap eden
ben , yüreğimin zincirlerini senin sevginde , zifiri karanlıklarda dolunay gibi parlayan gözlerinde ve gül dikeni gibi
saçlarında gömdüm bütün ümitlerimi , bütün inançlarımı . Çünkü sendin bana anne - baba olmanın sevgisini öğ-
reten , senden öğrendim hasret olmayı , özlem duymayı , hasretle beklemeyi . Ümitle hissetmeyi . Bütün bunlar
hep senin eserin. Gül kokulum , gül yüzlüm , bebeğim ... K E R E M ' İ M .......... ............... ..................... ..............
NOT : Bu yazdıklarım , bu anlatabildiklerim hep benim hislerim değil tabii ki . Onu yaşayanlar var bütün canlı-
lığıyla , bütün tazeliğyle artık . Daha yürekleri kor kor , alev alev yanananlar var ... hiç sönmeyecek volkan gibi.
Cenab-ı Hakk , Hiç kimseyeböyle acılarla imtihan etmesin . Dayanılır gibi değil. İsyan gibi adeta . Kamçı
gibi düpe düz.
NİHAT KURU
|
