| porselen |
Yorum eklendi: 10.10.2011 19:22
PA
Tadıverdim hayatı onca gözyaşımın arasından. Kendini atlaya atlaya seyrettiren dört beş film karesi arasında gülüşmeler, öpüşmeler, alkışlar, koşuşturmalar. Güneşin hep en sıcak anı, günün hep en güzel ortasında hayata kaydedilen saf halimiz. Siz çocuk biz çocuk, kahkahalarımızı gösterirken zaman çıkageldi bir yerlerden. Zaman tuttu ellerimizden, öğretildik. Bu biz, bu da o koskocaman içinden geçilen dünya düzeneği. Memnun olur olmaz, hengamelerin dönme dolaplarında, yıldızları da gördük, yerleri de süpürdük. Kıvırcık saçlarımızın arasına ne sevgi dolu eller gizledik de büyüdük bir bilsen! Ne güzel çalardı şu piyano, ne çok bilirdi o kitaplar, ne eğlenceli boyardık ellerimizi, yüzümüzü.. Salıncakların prensesleri olup, bulutlara dokunduk birer birer. Onları aşağı çekip üzerlerinde uyuduk. Bir masallık uykusuzluk yaşardık, sonra uykuların içinde yoğrulurduk. Biz uyandığımızda, uyandığımızda biz, hep çocuktuk aslında. Büyüyemedik gitti! Atların üstüne bindikte piyonlara kadar değer biçtik, kralımız istemediği halde! Bu öğretildi bize. Tik taklar kovalamasın hayatımızı… Bizler yaş alırken yollarda kimileri hep aynı tarihlerde. Sizi de mi ayrı bi tarihte tutacaktı yüreğimiz? Bir koridor başında, ılık sesli annemin ağzından çıkan o kelimeyi duymamaya çalışıyorum hala. Hala gözlerimi kapayıp, sonunu bildiğimiz ve o sonu istemediğimiz filmleri izlerken, belki değişir umuduyla tekerrür eden o sahnelerin bekleyişinde yaşadığım bu duyguyu alt üst etsem de çıkıveriyor sözler dudaklarından.. Bir şey olmuş mu sevgili yaşam, anlamını kaybetmiş misin? Öyle deniyor da ardından. Giderek tükendiğin söyleniyor. Hatta yarım kaldığın ve çoğu kez zamanını da ayarlayamadığın! Taşıyamadın mı bizleri? Bizleri parçalamak mı işine geldi?
Yok sözüm...
Sadece ben biraz....
Ben biraz özledim.....
Özlemekteyim, giderek büyümekteyim hatta. Çok sevdiğin şeyleri yapmaktayım babam. Keman dinlemekte, resimlere bakmakta, iyi biri olmaktayım. Bu güzel sesli kadınları dinliyorum, seni düşünüyorum ve gülümsüyoruz biz hayatla. Kalbimi araladım bir dünya kapısı kadar. İçeri yağmurlar yağdı, dışarı fırtınalar gönderdim. Her yer karardı, bulutlara sen gittin bu sefer uyumaya. Bulutlar rahattır içim gibi. İçim kapladı her yeri. Kimse bilmedi canım babam, kimse görmedi. Bir nefeslik hayatın birkaç kısır döngüsünde bildim, sevdim seni. Hep sevcem seni. Küçük oyunlarımın en kocaman kahramanı, bir yolculuktur bu çıktığın, bulucam seni. O rüya denen hayat geride kaldığında aynı toprağın kokusunda, en yeşilinde cennetin, ben yine kapıp geldiğin melodilerinde dans edeceğim senin. Sonsuzluğun adı var alemde, "O" bilsin bizi.
Ağırmış biraz...
Ama yol alıyorum, gün bitiriyorum, hayat yapıyorum en sevdiğim parçalardan. Ne kadar imza attıysan ruhuma, bende birer birer işleyeceğim adını. Uyanıyorum, acıtıyor, acıttığında yüzün canım babam yüzün, yüzün beni sımsıkı sarıyor. Uyumalısın bu dünya adında şimdi, dualarımızla, "O"nun huzurunda yaşamalısın. Rüzgarlar buralarda kaldı, biz buralarda.. Sen iyi görünüyordun o kapıda. Bir ses edemedim, bir tutamadım nefesini veriverdin. Tadıverdin hayatı, geri verdin zamanı, gidiverdin..
arzu yurtseven
Birtanecik babam Turgut Şef için yazmıştım aramızdan ayrıldığında... |
| Hayrettin OĞUZ |
Yorum eklendi: 16.10.2011 00:01
Arzu kardeşim sevgiliTurgut abimize yüce allahtan rahmet diliyorum.
Sitede Turgut abimin resmi yok denecek kadar az senden bana turgut abimin resimlerinden yollamanı rica ediyorum.
Mail : zelekbalikcikoyu@gmail.com |
|
Kayıtlı olmayan kullanıcılar yorum gönderemez. Lütfen Kaydolun... |
